January 14, 2016

Willy DeVille - 'Come A Little Bit Closer' on vinyl elpees!

Willy DeVille - Come A Little Bit Closer (2lp-Vinyl 15. Januari 2016)



This generous 17-track compilation of Willy DeVille's live performances covers his early years with Mink DeVille in 1977 extending to solo work in 2006. All songs were recorded in Europe, perhaps an indication of how well he was accepted there as opposed to his home country. That's especially interesting given how much his music drew almost entirely from American influences such as '60s Brill Building pop, New Orleans/Cajun, R&B, and an inner city Latin style best exemplified in a sizzling version of "Demasiado Corazon."

Many of his heavy hitters are present in fired-up versions, sometimes even better than the studio originals. Get hip on his great renditions of "Venus Of Avenue D", "Love And Emotion", "Demasiado Corazon", "Spanish Stroll" and a splendid version of the all time classic "Hey Joe".

This compilation is now available on vinyl for the first time!

180 gram audiophile vinyl
Insert
Available on vinyl for the first time!

1A: 
  1. Venus Of Avenue D
  2. This Must Be The Night
  3. Love And Emotion
  4. Savoir Faire 5. Just To Walk That Little Girl Home
1B:
  5. Mixed Up, Shook Up Girl
  6. Slave To Love
  7. Slow Drain
  8. Demasiado Corazon (Too Much Heart)

2A:
  1. Little Girl
  2. Storybook Love
  3. Can't Do Without It
  4. Hey Joe
2B:
  5. Just Your Friends
  6. Steady Drivin' Man
  7. Cadillac Walk
  8. Spanish Stroll

[source: Amazon.de]

January 7, 2016

“Stars That Speak”: een wandeling door het oeuvre van Willy DeVille [Dutch review]

gezien & gehoord in: Kennemer Theater, Beverwijk
band: Jimmy Sterman “Stars That Speak” - Try-out - Tribute Willy DeVille [Mandance productie]
datum: woensdag 6 januari 2016
review & video door: Giel van der Hoeven
foto’s door: Johan Sonneveld © [hier alle foto’s]
voor: DeVille Int. Fans; VDH-online; The Blues Alone?

 

De Amerikaanse zanger en songschrijver Willy DeVille (1950) overleed in 2009 maar verwierf ver daarvoor al de legendarische status. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de muziek van Willy- en Mink DeVille ook na zijn overlijden nog enorm leeft bij de bescheiden maar fanatieke fanbase. In de afgelopen zes jaren werden en diverse tributes en memorials aan DeVille gewijdt. Hiervan was de DeVille Memorial Night 2010 (als afsluiting van het bestaan van de Mink-Willy DeVille fanclub met bijgaande CD & DVD in Hellendoorn een bijzonder indrukwekkende. En later in datzelfde jaar was er het meest memorabele moment, de Willy DeVille Birthday Celebration Show met bijna alle ex-Mink DeVille bandleden plus surprise-act Peter Wolf in de B.B.King Club in New York City.

 

Daarna zouden er nog diversen initiatieven volgen om één van de laatste iconen van de rock ‘n roll te herdenken. Zoals de Willy DeVille Memorial Tour Germany 2010 met Mink DeBand en Erik Neimeijer and Friends; de originele bandleden Boris Kinberg en Freddy Koella. En zoals gebruikelijk na het overlijden van een artiest kwamen er diverse albums en dvd's uit als re-releases of verzamelaars. Waarvan de 3-CD ‘Collected’ uit 2015, het complete overzicht van de veelzijdige carrière van Willy & Mink Deville, een must-have is voor iedere muziekliefhebber. En gelukkig is de grootmeester van de rauwe romantiek niet in de vergetelheid geraakt. Onlangs nog konden we weer twee singles van hem terug horen in de jaarlijkse Top-2000 en zo nu en dan komen uitgevers, muzikanten of fans weer met 'iets nieuws' op de proppen.

  

Maar een Willy DeVille theatershow was nog niet eerder gedaan, tot afgelopen woensdag dan. Zanger entertainer Jimmy Sterman heeft een selectie gemaakt uit het omvangrijke repertoire van Willy DeVille. Dit heeft geresulteerd in het "Stars That Speak" project: een theater-tour die in het seizoen 2016/2017 zal plaats vinden plus de release van een gelijknamige CD met 10 DeVille tribute-songs en 1 eigen nummer. Samen met fotograaf Johan Sonneveld en voormalig Mink-Willy DeVille fanclub voorzitter Gurrie van Brug en zijn vrouw waren wij uitgenodigd om de try-out bij te komen wonen. Dus gingen we met hooggespannen verwachtingen naar het Kennemer Theater in Beverwijk. Sterman is als 'ouwe rot' én groot Willy DeVille liefhebber geen onbekende in de Nederlandse popscene. Hij werkte o.a. samen met Herman Brood en treedt nog regelmatig op met zijn eigen band Jimmy’s Gang.

    


Het eerst dat opviel bij binnenkomst van de theaterzaal was dat er aan de podiumaankleding aandacht was besteed. Met een grote horizontale- en drie verticale projectiebanners en diverse lichtspots op hoogte, sober maar doeltreffend. Ook stond er een uitgebreid instrumentarium klaar en uiteraard mocht de van Willy bekende barkruk met bijzettafeltje niet ontbreken. De rozen die in de Mink DeVille periode om de microfoonstandaard werden gedrapeerd en later met het akoestische trio in een vaas op het podium stonden, ontbraken wel. De show starten met het voetstappen-intro zoals dat ook te horen is op de song 'Stars That Speak' van Willy DeVille's laatste officiële studioalbum 'Pistola' uit 2008. Voetstappen die tijdens iedere gesproken song-aankondiging een terugkerend thema werden, bij wijze van wandeling door Willy's carrière en oeuvre. Leuk gevonden. Op de achtergrond was de skyline van New York te zien. De stad waar Willy's loopbaan midden jaren '70 vorm begon te krijgen.


   

Vanuit het donker sprak Jimmy Sterman dat intro in, waarop hij elegant gekleed in stemmig zwart het podium kwam opgewandeld en de band 'I Must Be Dreaming' inzetten. Vervolgens 'Maybe Tomorrow' en 'Cadillac Walk', waarbij direct al het functionele gitaarspel door Robin van Rijswijk in het gehoor sprong. Hiermee werd ook duidelijk dat er niet voor een chronologische volgorde van het oeuvre gekozen was. Wat voor de vaart in de show alleen maar een terechte keuze bleek te zijn. Dit werd met meeklappen al snel door het publiek bevestigd toen Willy's eerst hit 'Spanish Stroll', inclusief castagnetten en de Spaans gesproken zinnen tijdens de break, werd gespeeld. Het ging zeker niet allemaal foutloos - daar is het ook een try-out voor - maar de bedoeling was duidelijk en de beleving was er. Sterman en band waren van plan een tribute concert in de geest van Mink-Willy DeVille als eerbiedwaardige productie neer te zetten. 



Eén van de vele unieke aspecten aan Willy DeVille was zijn gruizige stemgeluid. Gelukkig probeerde Sterman dat live niet met allerlei trucjes en maniertjes na te doen. Een duidelijk pluspunt. Jimmy Sterman heeft een eigen stemgeluid dat soms best Willy's zangstem benaderde (o.a. in 'So So Real'), maar als respectvol liefhebber wist hij regelmatig zijn eigen gevoel erin te leggen zónder de originele composities en teksten geweld aan te doen. Mede door een fantastische band die het authentieke DeVille-geluid wél regelmatig tot in de perfectie wisten te benaderen. Oké, er waren dan geen zangeressen of saxofonist bij, de vleugelpiano, het elektrische orgel en de accordeon (Marco Hoogland) en de uitgebreide percussie-set (Jeroen de Rijk) maakte veel goed. Ook de ritmesectie met drummer Pieter Voogt en bassist Cees van de Laarse was goed op elkaar ingespeeld. Waarbij laatstgenoemde ook regelmatig de staande contrabas hanteerde en deze bij de wonderschone ballad 'Heaven Stood Still' zelfs met de strijkstok bewerkte.


 

Tijdens die ballads, waaronder ook 'Mixed Up Shook Up Girl', 'Nightfalls', 'Around the Corner' en 'Heart and Soul', werd de situatie d.m.v. akkoestische instrumenten, licht en visuals geraffineerd aangpast, waardoor de sfeer ook lekker 'mellow' werd. Wat dan weer een voordeel blijkt te zijn in een theater met stoelen. Maar bij rockers als 'Savoir Fair', 'Love Me Like You Did Before', 'Soul Twist' en 'Steady Drivin' Man' waande je je gewoon weer in een concertzaal. En met de New Orleans Mardi Gras originals 'Jump City' en 'Who Shot The La La' en later ook met 'Demasido Corrazon' kreeg de band zelfs enkele bezoekers uit de stoelen om ritmisch mee te swingen op deze zwoele klanken. Verrassende keuzes waren er met 'Heart of a Fool' van het Loup Garou album (1996) - een song die Willy zelf zelden live speelde - en Sterman's eigen compositie 'Answer Me' geheel in de lijn van het DeVille repertoire. Zelfs de cajun klassieker 'Mazurka', gezongen in het Louisiana-Frans, kwam er overtuigend uit.

  

Met de afsluiter, de filmische rocksong 'Lilly's Daddy's Cadillac' kwam nog maar eens aan het licht hóe goed Willy DeVille ook als tekstschrijver was. Hij wist in pakkende verhalen perfect de realiteit te verbeelden en toch veel aan de fantasie over te laten. Maar altijd rauw en romantisch. En Sterman heeft getracht die fantasie in zijn eigen muzikale realiteit weer te geven. Dat is wat ons betreft behoorlijk goed gelukt. Natuurlijk, over details (keuze en volgorde van visuals), sentimenten en de song-keuze valt altijd te (soul)twisten, maar zoals Sterman zelf meerdere keren aangaf: "die man heeft ook zóveel mooie liedjes geschreven!" Daarom ook is project “Stars That Speak - A Tribute to Willy DeVille”, een verzameling van de mooiste en beste stukken samengesteld door Jimmy Sterman, een persoonlijke ode geworden aan de rasartiest Willy DeVille... the artist, the creator. Een keuze waarin iedere rechtgeaarde muziekliefhebber zich ongetwijfeld kan vinden. Binnenkort te bewonderen in diverse theaters in het land, ga dat zien en horen! 



De band bestaat uit:
Jimmy Sterman: zang, mondharmonica en gitaar; Pieter Voogt: drums en percussie; Robin van Rijswijk: gitaar; Cees v/d Laarse: basgitaar; Marco Hoogland: piano, toetsen en accordeon; Jeroen de Rijk: percussie.

 

SET1: Stars That Speak Intro; I Must be Dreaming; Maybe Tomorrow; Cadillac Walk; Spanish Stroll; Mixed Up Shook Up Girl; Savoir Fair; Heaven Stood Still; Answer Me [J. Sterman]; Angel Eyes; Love Me Like You Did Before SET2: Bamboo Road; Easy Street; Soul Twist; Heart of a Fool; Nightfalls; Around theCorner; Jump City; Steady Drivin' Man; So So Real; Who Shot The La La; Mazurka; Heart and Soul; band introductie; Demasido Corrazon; Lilys Daddys Cadillac.

  

Playlist “Stars That Speak - Willy DeVille Tribute” CD
01. Stars That Speak - 2008 - Pistola 02. Bamboo Road - 1992 - Backstreets Of Desire 03. I Must Be Dreaming - 1985 - Sportin' Life 04. Cadillac Walk - 1977 - Cabretta 05. Easy Street - 1985 - Sportin' Life 06. Savoir Faire - 1980 - Le Chat Bleu 07. Heaven Stood Still - 1980 - Le Chat Bleu 08. Answer Me - 2016 - Stars That Speak by Jimmy Sterman 09. Angel Eyes - 1987 - Miracle 10. Heart and Soul - 1987 - Miracle 11. Maybe Tomorrow - 1981 - Coup De Grâce


De eerste CD's werden die avond gepresenteerd en overhandigd aan Gurrie & Giel van de voormalige Willy-Mink DeVille International Fanclub en het DeVille Int. Fans blog.


January 5, 2016

Famous Willy DeVille pics - Paul Bergen



Paul Bergen (1957)  was born in Delft, The Netherlands and grew up in the village of Pijnacker. He started to photograph as a young man at the North Sea Jazz festival in the Hague and is since then, professional photographer. Despite his statement in 2007: "The Dutch music photographer is a dying breed", he is nowadays still active as a (pop) photographer. He also exhibited his work regularly in recent years. As well as other Dutch photographers such as Patricia Steur, Anton Corbijn, Frans Schellekens, Richard Schroeder and Rob Verhorst, Paul made many live- and portrait photos of Willy DeVille. For example in club Nighttown, Rotterdam, December 1988 and Parkpop The Hague, June 1991. Also well known is his portraitphoto of Willy in Amsterdam, Holland in June 28th 1999 [photos (c) Paul Bergen - GettyImages]





web site: www.paulbergen.nl 
click here to read an interview (2012) with Paul Bergen

December 19, 2015

Jimmy Sterman “Stars That Speak” - Tribute Willy de Ville


Zanger/gitarist Jimmy Sterman gaat woensdag 6 januari a.s. voor zijn Try-out  met het repertoire van Willy de Ville  richting het Kennemer Theater in Beverwijk. Een voorbereiding voor zijn theatertour, die in de tweede helft  van 2016 zal gaan starten in Nederland en Duitsland.

Als je hier bij wilt zijn, bestel dan nu kaarten á € 22,50 incl. garderobe en consumptie. 

Dat de muziek van Willy De Ville enorm leeft na zijn overlijden in 2009, blijkt wel uit het feit dat zijn muziek en concerten nog steeds dagelijks te horen en te zien zijn op allerlei media. Voor de theaterseizoenen 2016/17 en 2018 koos zanger/gitarist en initiatiefnemer Jimmy Sterman voor een selectie uit het omvangrijke repertoire van Willy De Ville. Dit heeft geresulteerd in het "Stars That Speak" project. Een volwaardige productie die hij bedacht en schreef en samen met producent/producer Kees Koek geproduceerd heeft. De repetities zijn in volle gang zo ook de opnamen voor het album "Stars That Speak" die deze avond gereleased wordt.

De in Amsterdam geboren Castricummer Jimmy Martin Sterman, zanger, songwriter en entertainer, speelde vanaf begin jaren zestig met o.a. Herman Brood, Hans Lafaye,  Hans Dulfer,  Barrelhouse, en vele andere bands. Met zijn studio maatje Alfred Lagarde van Veronica deed Sterman veel producties en begon eind jaren zeventig met zijn band Jimmy’s Gang, waarmee hij tourde in binnen en buitenland.


Voor deze theatertour “Stars That Speak” is een nieuwe band geformeerd. 
Deze “De Ville Band” bestaat uit;

Jimmy Sterman – Guitar & Vocals
Robin van Rijswijk – Guitars
Marco Hoogland - Keys
Cees van de Laarse – Bass
Pieter Voogt – Drums
Jeroen de Rijk – Percussion.

Art-director/Initiatiefnemer: Jimmy Sterman
Producent/Producer: Kees Koek

Datum: woensdag 6 januari 2016.  
Aanvang 20:00 uur. 
Voor meer informatie: www.mandance.eu


November 15, 2015

Willy DeVille at the Bataclan Paris 2005


Willy DeVille played the Bataclan Paris 10 years ago, in peace.
Music is love! Music is peace!

Barbarism will never defeat civilization! Barbarie jamais la défaite de la civilisation!




Willy DeVille played a lot in Paris and he recorded there, the city that made him a star.














b/w photo's: Philippe M. 



November 13, 2015

Verzameld - Willy DeVille [blog]

- door Dirk van Boxem

In februari verscheen Collected, het eerste volledige en definitieve overzicht van de carrière van Willy DeVille. Twee cd’s en nog wat, zes jaar na zijn dood, volstaan om de muzikant samen te vatten. En een boekje, waarin vrienden en bandleden hun herinneringen aan de man delen. That’s it, zo’n leven.

Het interview in Humo in 1980, bij het verschijnen van Le Chat Bleu, heeft destijds een grote indruk op me gemaakt. Het gesprek ging vooral over de grote liefde voor zijn vrouw, Toots DeVille. Ze stond mee op de foto’s, samen met haar poedels. En het is op haar bovenarm dat de blauwe kat getatoeëerd staat, met onderschrift Willy. Zij was klein en mollig, Willy was rijzig en dun. Een dandy, een Elvis met een zijden pak, oorbellen en een pompadoer kapsel. Styling bleef altijd belangrijk, een fotograaf nooit ver weg. En hij koesterde de geheimzinnige grijns op zijn smalle gezicht.

Ik kocht de LP.  Er staan accordeons op, en violen, en de prachtige stem van Willy DeVille, die de mooiste snik in zijn songs legt. Hemelse muziek, uit het hart, geworteld in de soul uit New Orleans.

Zonder die stem, en zijn talent om liedjes te schrijven, zou Willy DeVille altijd William Borsey gebleven zijn, geboren in de grauwe arbeidersstad Stamford, Connecticut, ten noorden van New York. Een echte ster is Willy DeVille nooit geworden. Eén grote hit in het begin van zijn carriére, Spanish Stroll. Later loopt hij nog Mark Knopfler tegen het lijf, en scoort een hit met Storybook Love. Zijn kleine, maar trouwe fanbase in Europa houdt hem van de straat.


Het geeft hem de de ruimte om te struikelen, en weer recht te komen. Mainstream succes, met het dictaat van de massa, van wat anderen denken en van je verwachten, is hem bespaard gebleven. Net als de angst om straks niet meer tot de top te behoren, het gevecht met de ellebogen. En de vleierij rond je, zolang je de god bent die manna uitdeelt.

Niet dat hij het niet geprobeerd heeft.

He was very wrapped up in being Willy, zegt iemand op de eerste pagina van het boekje. Hij heeft jaren gespendeerd aan de opbouw van de mythe, met een onwrikbaar geloof in het eigen talent. Dat vraagt een flinke dosis narcisme, zonder twijfel, zoals elke ambitie. En een talent voor verbazing, hoe het toch mogelijk is dat de rest van de wereld je niet naar waarde weet te schatten.

Maar uiteindelijk leer je dat de echte top, of wat daar voor moet doorgaan, geen plek is waar je de vergissingen kan maken die je wil en moet maken. Waar je kan blijven zoeken. Waar je je talent door de tijd en je kwetsbaarheid kan laten looien.

Na Toots volgen nog twee andere vrouwen, waarvan de eerste zelfmoord pleegt wanneer Willy een affaire begint met de derde. Hij ontdekt het lichaam van die tweede vrouw, hangend aan een koord in hun huis, en rijdt de bergen in. Daar crasht hij frontaal tegen een grote pick-up. Drie jaar loopt hij met krukken, ongeveer elk bot in zijn benen was gebroken.

Authentiek. Zo noemen we vandaag een persoonlijkheid als Willy DeVille. En we bewonderen hem daarvoor. In 1980 bestond dat woord nog niet. Zijn Amerikaanse platenfirma wou Le Chat Bleu zelfs niet uitbrengen. Niet commercieel genoeg. Onverkoopbaar, die accordeon, die vreemde mengeling van stijlen. Tot de plaat in Europa wel bleek aan te slaan, en massaal naar Amerika werd geëxporteerd.


Vandaag is dat anders. We zoeken, wanhopig bijna, naar onszelf, en naar iets oorspronkelijks in een vlakke, geglobaliseerde wereld. Naar diversiteit in onze beleving. Naar openheid voor het andere. Daar vermoeden we de echte waarde. We zoeken het in ons werk, in onze kantoren, we zoeken het in onze winkelcentra, en we vragen ons af hoelang het nog zal duren tot iedereen begrijpt dat de wereld altijd groter zal zijn dan onze angst voor het onbekende.

Stamford, Connecticut is nu een stad van hoog opgeleiden. De industrie heeft er plaats gemaakt voor kenniswerk. Een jonge Willy Borsey zou er vandaag vanuit zijn puberslaapkamer een eigen, unieke mix van muziekstijlen uitzenden naar de wijde wereld. Wars van platenbazen, marketeers en betweters allerhande. De muziekwereld is geen gesloten systeem meer.

Ik zet nog een keer Just to walk that little girl home op. Een smartlap. Over hoe veraf een droom kan zijn, ook al zit je er vlakbij. Daar zit schoonheid, hoor ik, in de hmm na there is nothing I wouldn’t do.  En ik blijf nog even zitten, in de stilte.

October 31, 2015

Bob Curiano on tour w/ Ritchie Blackmore's 'Rainbow' in 2016

Robert Bob Curiano will be performing with Ritchie Blackmore's 'Rainbow' in 2016 using the stage name "Bob Nouveau", and he is excited to be playing with Ritchie again!



Bob is a multi instrumentalist who performs primarily on guitar, bass and vocals. Although he has played with many artists, the bulk of his touring and recording was done with guitar icon Ritchie Blackmore, and cult band 'Mink DeVille.' The Rainbow 2016 lineup will consist of Blackmore, Lords Of Black singer Ronnie Romero, Stratovarius keyboardist Jens Johansson, Blackmore’s Night drummer David Keith and bassist Bob Nouveau. Currently, Bob is working on his own theatrical music production which he is calling "The Machinations of Mr. Bob" (Title Subject to change). Sound samples from this show will be coming to his website soon!

[Bob Curiano with Willy DeVille, Shawn Murray, Mark Newman & Boris Kinberg] 
 More photo's from Classic - Session Paradiso here.


[Ritchie Blackmore 2015] 

August 1975 signaled a new beginning for one of hard rock’s greatest stars, Ritchie Blackmore, who unveiled the first fruits of his brand-new band, Ritchie Blackmore’s Rainbow. The group featured the remnants of defunct boogie rockers Elf, including a singer named Ronnie James Dio. July 2015 Ritchie Blackmore told Loudwire: I'm Thinking About Playing Deep Purple + Rainbow Songs Again. Now Ritchie Blackmore's Rainbow have announced details of their much talked-about UK show. It will take place on Saturday June 25 2016 at the Genting Arena in Birmingham. Blackmore has also announced two German shows at the Monsters Of Rock events in Loreley on June 17 and Stuttgart on June 18, under the banner Ritchie Blackmore’s Rainbow And Guests.

[Rainbow 2015-2016]

[Ritchie w/ perfect strangers]

August 6, 2015

Willy DeVille - Aug 25th 1950 - Aug 6th 2009

In sweet memory of Willy DeVille - Heaven Stood Still For Five Years


Willy DeVille - Guardian Angel
[Mink DeVille at Winterland 1978]

August 6 has been declared DeVille International Outfit Day.
To honor Willy 'Mink' DeVille wear that day a DeVille outfit or T-shirt!
Make a picture of it and share it on your Facebook page or any other social media.
Got style, Got taste, Got savoir faire!

6 augustus is uitgeroepen tot DeVille International Outfit Day.
Draag die dag om Willy DeVille te eren een DeVille outfit of T-shirt.
Maak er vervolgens een foto van en deel die op je Facebook pagina of andere sociale media. Got style, Got taste, Got savoir faire!

6. August ist DeVille internationalen Outfit Tag erklärt worden.
Um Willy DeVille zu Ehren tragen Sie an diesem Tag eine DeVille Outfit oder T-shirt!
Erstellen Sie ein Bild von dort und teilen Sie es auf Ihrer Facebook-Seite oder andere sozialen Medien. Got style, Got taste, Got savoir faire!

Place the banner on your personal Web site to encourage fans:
Plaats de banner op je persoonlijke website om fans aan te moedigen:
Bitte platzieren Sie das Banner auf Ihrer persönlichen Website:




June 6, 2015

Mink DeVille – In Concert At Pinkpop 1982

Mink DeVille – In Concert At Pinkpop 1982 Click on the link here for Audio Player – Mink DeVille – Live at Pinkpop 1982 – May 31, 1982 – VPRO/3VOOR12 Radio The inimitable and sadly missed Mink (Willy) DeVille this weekend. In concert at the 1982 Pinkpop Festival in the Netherlands, recorded by the venerable VPRO Radio Network on May 31, 1982.
DeVille was a devotee of traditional American Pop/Soul and R&B and was a popular figure from 1974 until Mink DeVille dissolved in 1986. Willy DeVille (real name: William Paul Borsey) continued on as an influential singer/songwriter (although Mink DeVille as a band really ceased to exist after 1980, it carried on as a series of pickup bands until 1986). And even though his career went through a series of ups and downs over the next few decades, he worked with some of the greatest names in Popular Music and has left an indelible impression on Rock. Unfortunately, DeVille died in 2009 of Pancreatic Cancer. His legacy lives on in performances like this and the vast number of great songs he wrote. [source] As a reminder, here is that 1982 Pinkpop appearance by the legendary Mink DeVille.